Emir Ediyorum

Emrediyorum
Dudaklarım...
Gülmezsen gözyaşın niye
Şu an konuşma vakti değil
Gözlerin kulakların ve dudaklarım arkası sessiz
Ki aman güzelim sessizlik sakın uyanmasın
Bana o lazım değil
Dudaklarım lazımsın

Emretmem adettendir
Yani adettendir işte
Kendine bile gül
Emreden sensin be
Bana sustur diye
Şimdi kavga etme vakti değil
Sen etsen de uymam sana
Dur vakit geçmeden
Tam demindeyiz hadi
Başka delilik vaktimiz kaldı mı kimbilir
Uçarılık çağımız geçti
Geçmez olası
Ah geçmez olası

Dudaklarım yalvarıyorum bana uysun
Beni uydursun kaçırsın zindanından kara günün
Bana duymak gerek
Kirimi yıkamak
Her gün ne çok emir altındayım
En ağırından kabulleniş
Bile bile uyuşukça
Bu mudur ben
Ben kimki
Aynadaki yüz
Ve onun kalp pompası

Bırak et sınırlarının dışındakileri
Bak ama delerek
Eskiden yapardım
Suskun zamanlarda yapardım
O zaman sus derdim susardı sen coşardın
Senden hiç korkmazdım
Sen de benden tiksinmez
Beraber ağlardık
Kalbim

Emrediyorum
Dudaklarımın içindesin
Beynimin ters yörüngesindesin

Yalvarıyorum
İtirafımdır